25 jan 2012

123.

Ik ken de laatste woorden van het verhaal al.
Ik weet precies wat ze zijn.
Ik weet het immers al even.

Ik weet waar het verhaal naar toe gaat,
ik weet waar het zal eindigen.
En dat kan elk moment gebeuren.
Misschien zelfs nog op deze bladzijde.

Maar ik blijf het rekken, dat verhaal.
De personages zijn allemaal al lang gestorven.
Vanaf hier gaat het enkel over mij.

En de enige rede,
die ik kan bedenken,
is omdat ik te bang ben
de laatste woorden te schrijven.

Want dan is het gedaan.