Ik voel me eigenlijk op reis. Nuja, als ik op reis zeg, dan bedoel ik eigenlijk eerder een reisje naar een concentratiekamp. Zo'n reisje waar je hele leven anders is dan thuis, maar waar je niet naar huis kan gaan. Ik wil me nog eens terug thuis voelen. Ik wil me misschien zelfs opsluiten thuis, voor een paar weken. Mezelf opsluiten en een paar weken niemand zien. Daar heb ik zin in.
Ik stapte gisteren een halte te vroeg uit de metro. En ik stond al buiten het station voordat ik door had dat ik verkeerd was. Ik ben dan maar te voet verder gegaan.
Misschien moet ik me maar laten glijden in die neerwaartse spiraal. Misschien wordt het maar eens tijd dat ik in die goot belandt. Of misschien moet ik mezelf maar aangeven. Dag, politie, ik ben een moordenaar.
Een jongen van hoogstens twaalf jaar vraagt een sigaret aan mij. Ik geef hem een klap voor z'n kop en stuur hem terug naar school.