17 jan 2012

101.

De begrafenis was ontroerend. Ik denk dat de hele kuststreek aanwezig was. Op het nieuws zeiden ze iets over de criminaliteit in Oostende, maar verder maakten ze er weinig woorden aan vuil. Jane zat bij haar ouders, ik stond ergens achteraan. Kevin was er ook, geflankt door twee mensen van de politie die hem stevig in de gaten hielden. Het was een korte, maar mooie dienst. Een vriendin zong een liedje; ik kende het niet. Daarna werden er nog wat liedjes gespeeld; geen enkel van dEUS of Gorki. Dat vond ik wat jammer, maar misschien was het maar beter zo.

Na de crematie stond iedereen buiten te roken en te huilen. Kevin stond er ook bij, de politieagenten hadden even wat afstand genomen maar bleven het geheel in het oog houden. Ik gaf hem een hand. "Innige deelneming" zei ik. Hij zei hetzelfde. We stonden even stil naast elkaar te roken. Hij staarde naar de grond.

"Ik heb het niet gedaan, Thijs." zei Kevin.
- "Ik geloof je." zei ik.
"Haat je me?"

Ik dacht even na.

"Ja, Kevin. Eigenlijk haat ik je."
Hij begon te huilen en ik ging weg.

Een dag later zat ik alweer op de trein naar Parijs. Ik had niet echt gepraat met Jane. Ik had niet gepraat met de politie. Er was niemand die me ook maar iets gevraagd had. De wereld blijft draaien. En Maaike heeft me nog steeds geen teken gegeven.