Ik zit met een hoop oude klasgenoten op de winterdroom. Mensen praten en ik luister. Mensen lachen, ik lach mee. Ik probeer mijn gedachten erbij te houden, maar het lukt me niet. Een klootzak zit in de micro dingen te roepen die ik niet begrijp.
Ergens in een andere kant van deze schone rotstad zit Maaike cd's in een doos te steken. Ik vraag me af of ik nog in haar gedachten speel.
Ik heb een meisje nodig vanavond, maar ik denk niet dat ik er hier een vind. Ik kan weinig anders dan aftellen tot de lente. Nog ongeveer 80 dagen. Dan moet alles beter worden.
Of dat hoop ik toch.